De Citroën 2CV 
Een aanrader voor een ieder die wil weten wat onder de motorkap gebeurt en niet alleen voor Citroenrijders. Alles is heel overzichtelijk en begrijpelijk opgeschreven en geïllustreerd met heel veel foto’s


Het boekje is bijna stukgelezen en goed gebruikt, maar het is gescand en bewerkt. Foto’s zjn 750px breed, maar u kunt ze eenvoudig downloaden door rechts
te klikken en afbeelding opslaan als…


Dit boekje geeft een heel goed inzicht in wat er zich in zelfs zo’n eenvoudige auto afspeelt. Heel veel nuttige tips die vandaag ook nog gelden, maar als we bv
naar het doorsmeren kijken rijzen je de haren te berge, want al die zooi belandde uiteindelijk op straat.

Toch een geweldige aanrader voor al diegenen die zich wat meer willen verdiepen in wat er onder de motorkap gebeurt.
De lelijke eend, een fenomeen en een begrip in de zestig- en zeventiger jaren van de vorige eeuw. Als jongen van 18 kocht ik mijn eerste ‘eend’ voor tweehonderd gulden. Dat was gewoon een gevaarlijk karretje met overal rotte plekken. In die tijd gebruikten we krantenpapier, glasvezel en heel veel vulmiddel om de zaak bij elkaar te houden. Het concept van de eend was op zich heel goed, maar men kon de wagens lang niet zo goed conserveren als nu het geval is. Roest was normaal met alle gevolgen van dien. Reed je door een plas dan kreeg je passagier natte broekspijpen. Moest je hard remmen, dan drukte je jezelf achteruit met gevolg dat de stoel losschoot. Na negen maanden kocht ik een veel beter exemplaar maar ook die had z’n zwakke kanten.

Zwakke punten waar ik zelf tegenaan liep waren o.a. het in- uitlaatspruitstuk dat aan de uitlaatkant vaak doorroestte en menigkeer gerepareerd moest worden en verder het gegeven dat de trommelremmen op de voorwielen aan de versnellingsbak waren gemonteerd. Zo kon het gebeuren dat de oliekeerringen vanuit de versnellingsbak gingen lekken, zodat de remschoenen in de olie stonden. Remmen was dan ook bijna onmogelijk geworden. De achterremmen deden dan hun werk en in plaats dat de voorkant naar beneden moest duiken, kwam de voorkant omhoog en ging de achterkant naar beneden.

Kruiskoppelingen hadden heel wat te verduren en ik heb een aantal keren de kruisstukjes (twintig gulden / st) moeten vervangen.

Met tegenwind moest je in 3 doortrekken tot 80 en dan zien dat je vlak achter een vrachtwagen kon blijven hangen. Levensgevaarlijk achteraf, maar ja het rijden op onze wegen was toen veel rustiger en overzichtelijker ondanks heel veel gelijkvloerse kruisingen. Snelwegen waren nog schaars.